De man op de fiets

Enkele weken geleden, terwijl ik fijn met mijn tussendemiddagwandelingetje bezig was en al mijmerend langs de stadsgrachten liep, benaderde mij een man. Hij was op de fiets en deed erg gehaast. Maar verder zag hij er redelijk normaal uit. "Meneer", zei hij, "kunt u mij ook aan vijf euro helpen? Ik moet de trein halen en heb geen tijd meer om naar huis te gaan". Helaas voor hem was ik ook zonder portemonnaie vertrokken en had dus niets bij me. Maar eerlijk gezegd, ik denk ook niet dat hij het had gekregen, ik ben op straat niet zo scheutig.

Ik was het voorval alweer vergeten, tot gister. Er benaderde mij opnieuw een man, ook op de fiets, hij kwam mij vaag bekend voor. Ik ben heel slecht in gezichten, moet u weten. En misschien was hij er mee weggekomen als hij niet exact hetzelfde verhaal had opgehangen. Want daardoor herinnerde ik mij waar ik hem van herkende. Het was dezelfde vent! Nu kreeg hij het zéker niet en ik hem hem ook gezegd waarom niet. Hopelijk herkent hij mij de volgende keer ook en fietst hij door. Vast niet, ik zie er te aardig uit, denk ik.

Bloggersblock

Niet dat ik niet genoeg aan mijn hoofd heb, integendeel. Misschien dat ik daarom even niet de rust kan vinden om mijn wederwaardigheden met u te delen. Zij had wat tips. Over 'het kind' schrijven, of er desnoods één verzinnen. Lijkt me wel wat, maar 'het kind' zal er niet blij mee zijn :). Over het algemeen verzin ik vrij weinig, ik kleur de gebeurtenissen wel eens. Maar voel me dan weer een beetje schuldig wanneer er al te serieus op wordt ingegaan.

Eén dezer dagen, misschien straks wel, ga ik eens experimenteren met mijn nieuwe telefoon (Samsung U600). Leuk ding. Ik wil proberen een life beeld tijdens mijn middagwandeling aan u te tonen. Moet toch kunnen, lijkt me. Dat opent mogelijkheden voor tijdens de vakantie en zo!

Suffen op het werk

Onder zinvol suffen op het werk wordt ook het schrijven van blogjes verstaan.
Bij deze even zinvol gesuft dus.

Hoewel Pasen een gekerstend vruchtbaarheidsfeest, en dus wellicht vrolijk is, heb ik toch moeite met 'Vrolijk Pasen'. Na een week waarin heel Nederland weer dwangmatig naar de Matheüs Passion vloog, voel ik toch meer voor een Zalig Pasen!

Na Pasen tref ik u hier weer!
(Behalve wie dan naar China gaat, natuurlijk!)

Bloem

Er liep net een man op straat, met één gele bloem in zijn hand.
En een kind aan zijn andere hand. Hij keek heel blij.
Ik had hem wel wat vragen willen stellen, maar liep door.
Ben ik toch benieuwd wat hem is overkomen...

Ludwig Van

Terwijl ik aan het klussen was, bemerkte ik ineens dat ik alleen thuis was. De dames hadden het pand verlaten om boodschappen te gaan doen. Het was een goed moment om even een rustpauze te nemen. Wegens mijn klus was een doos met oude CD's boven water gekomen en al neuzend daarin trof ik onder andere de 9e Symphonie van Ludwig van Beethoven aan. Die heb ik maar weer eens in de CD-speler gedaan.

Bij het laatste deel (wegens tijdsdruk heb ik e.e.a. over moeten slaan) moet ik altijd denken aan 'A Clockwork Orange', van Stanley Kubrick. Die heb ik als jochie in de bioscoop gezien. Een geweldige film, met daarin een belangrijke rol voor de muziek van 'Ludwig Van'. Maar dan bewerkt voor synthesizer door Walter Carlos.

Over hem heb ik medio jaren '70 nog eens een spreekbeurt gehouden op de MAVO, ik kreeg een 9. Dat kwam door de vergelijking van zijn bewerkingen met de oorspronkelijke stukken van o.a. Bach en Rossini. Was een heel gedoe, met cassettebandjes en uit de bieb geleende klassieke muziek. Heb nog wel ergens die LP's van hem liggen. Eigenlijk kun je wel zeggen dat ik vanaf toen de oorspronkelijke muziek beter ben gaan waarderen.

Walter Carlos heette later ineens Wendy Carlos. Toen begreep ik daar niks van, eigenlijk was ik wel prettig naïef als puber ;-) Inmiddels weet ik hoe het zat, en dat bracht mijn gedachtentreintje op Kelly. Van daar af kon dat treintje alleen maar bergafwaarts gaan, het werd hoog tijd om weer wat te gaan doen.

Toen mijn dochter even later thuis kwam werd het slot bruut afgestopt: "Wat een rotherrie heb je op staan!" Arme Ludwig Van.

Kerstversiering

Zondagmiddag hebben we onze boom opgetuigd en het huis enigszins in kerststemming gebracht. Maar dan vind ik het eigenlijk wel mooi geweest wat kerst betreft. Wij houden dat heel kleinschalig, gewoon met ons gezinnetje. Beetje lekker eten, maar niets buitensporigs. En op tweede kerstdag misschien even een stukje varen.

Laat ik me maar op de vlakte houden over wat er op radio, tv en elders allemaal gebeurt. Dan heb ik aan een kort stukje niet genoeg. Een door de commercie gekidnapte Disney-kerst is het, met het Coca-Cola mannetje voorop.

Tussen de middag moet ik mijn route tijdelijk verleggen, ze draaien er op straat vreselijke kerstmuziek.

Vrijdag visdag

Zo, mijn eerste week webloggen zit er op. Er staan een paar behoorlijk lange stukken op, dat ga ik dus niet volhouden. Met sommige ben ik wel eventjes bezig geweest. Bovendien lees ik lange stukken van een ander eigenlijk ook nooit, tenzij weer heel goed geschreven zodat je aandacht vanaf het begin wordt vastgehouden. Misschien lukt mij dat ook wel eens.

Vrijdag is altijd mijn verwen dag. Met dat verwennen valt het trouwens wel mee, eigenlijk bedoel ik dan dat ik dan een visje (lekkerbekje!) ga eten op de markt. Vroeger heb ik heel lang gedacht dat Lekkerbekjes eerst gewoon rondzwommen in zee. Gewoon als vis. Dat is ook wel zo, alleen heten ze dan anders.

Ze worden tegenwoordig gemaakt van Heek en Wijting lees ik in de wikipedia, ernstig bedreigde vissoorten. Tja, wat moet je daar nou weer mee...

Wandelen

Ik ga me zometeen weer wat onder de wandelaars begeven. Een schier eindeloze sliert kantoormensen die hun middagwandelingetje door de stad, meestal in groepjes, doen. Gelukkig heb ik een route voor mezelf gevonden die precies lang genoeg duurt en, belangrijker, voor het grootste deel buiten de geijkte paden om gaat. Ik wandel lekker alleen langs de singels en door het park. Meestal bootjes kijken of de mensen benijden die op een mooi schip wonen.

Eén van de mooiste schepen (de Pronckert) die ik altijd zie liggen, kwamen we op het water tegen in de herfstvakantie. Wat lijkt me dat geweldig. Gewoon met je huis op pad!